De nacht
Vliegt om
En kijk
De duif
Draagt zomerlucht
Gevoel van thuis

Marlies van der Maarel

Kijk zie!
bloemrijk sprookjesbos
onzichtbare verhalen
vol verwachting
de grote wolf
eens boos, vervaagt
rust uit (meer…)

De weg tot de wetenschap leidt tot nog altijd tot niets
behalve het doolhof waar mensen altijd een bestemming lijken te hebben.
Iemand schept fier een ruimte op papier.
In een taal die we enigzins verstaan, spreekt hij:
Ik ga Atlas op de kaart zetten waar geen winkelstraat op uitkijkt.
Er kijkt geen winkelstraat op uit.
Met mijn rug tegen de Dom strekt de stad zich voor me uit.
Schreeuw dit voor me van de daken: hoe de mensen kijken als je telt uit hoeveel bakstenen de Dom bestaat en er straatliefdesgras over je voeten groeit.

Bron: Ingeborg Klarenberg.

* Het nieuwe begin van Marlies van der Maarel.