La Lumiere dansante is de naam voor een serie levensgrote “dansende” kaarsen. Deze kunstzinnige sfeerverlichting is zowel geschikt voor buiten als binnen. Ze zijn in verschillende maten verkrijgbaar en kunnen ook op verschillende manieren worden bevestigd en opgehangen. Denk aan bevestiging aan de gevel van een huis of gebouw, een bamboehengel, het plafond of geplaatst tussen een driepoot. Deze dansende kaarsen zijn zeer geschikt als sfeerverlichting voor o.a. festivals, winkelstraten, restaurants en tuinen. De kaarsen zijn snel en eenvoudig op te zetten en veilig in gebruik. Ze zorgen voor een ultieme beleving.

Pieter van de Pol
Ontwerper La Lumiere dansante

Voor meer informatie T 06 55 77 67 88

                                                                 
Tot liefde veroordeeld
Lang leve onze spiegelneuronen. Het zijn deze hersenkwabjes waar we de verbinding leggen met de mensen om ons heen. Wat een troostrijke gedachte dat wij mensen zijn voorzien van een oerdrift om vanuit empathie te handelen. Het is biologisch verankerd. We kunnen niet anders. De emotie van de ander beroert ons. Daar kan geen enkele politieke overtuiging aan tornen. Toch wordt dat geprobeerd. Al enige jaren zien we in Den Haag de teloorgang van het wij-denken en idealisme: sociaaldemocratie, christendemocratie en zelfs liberalisme verliezen grond. Steeds minder mensen lijken zich te bekommeren om onze gezamenlijkheid, zijn bereid om voor het algemeen belang een stapje terug te doen. Vanaf het Binnenhof waait al te vaak een gure wind. Grof in de mond, provocatief, weg van de wereld. Nederland op zijn smalst. We bewonderen niet voor niets de mens die zich onder barre omstandigheden juist wel met de andere mens kan verbinden die als een Nelson Mandela in gevangenschap toenadering zoekt tot zijn cipiers. Enkel omdat hij de mens in de ander ziet. We leven in een vredestijd, in een steenrijk land. In de ogen van verdrukten leven we zelfs in een aards paradijs. Maar als je de boosheid van sommige politici mag geloven, beleven we binnenkort het einde der tijden. En dat is geen heilzame weg. We moeten dichter aanschurken tegen wie we ten diepste zijn: sociale wezens die miljoenen jaren geleden al geprogrammeerd zijn om voor elkaar zorg te dragen. Met kerstmis is de dag waarop we herdenken dat ruim tweeduizend jaar geleden een gezegend mensje werd geboren die tegen de politieke mores van die dagen in het verschil durfde te maken. Geen angst, maar liefde voor de ander als hoogste gebod. Voor een ieder van ons geldt: je hoeft enkel je diepste zelf te zijn om dit voorbeeld te volgen. We zijn tot liefde voor de ander veroordeeld.

Tekst A.Engbers

In 2006 maakte Pieter van de Pol een bijzonder kunstwerk, geïnspireerd op het sprookje en de voorstelling ‘Blauwbaard’. (In 2006 maakte Beeldend Danstheater TELDER de voorstelling ‘Blauwbaard’-zie ‘Producties’-) In dit sprookje is een sleutelrol weggelegd voor een sleutel…

De despotische Blauwbaard gaat op reis en laat zijn derde vrouw achter in zijn burcht. Zij heeft in een mandje de sleutels van alle kamers. Zij mag alle sleutels gebruiken, behalve het kleinste sleuteltje… Dit is de sleutel van het bovenste kamertje in de toren. Als zij haar nieuwsgierigheid niet kan weerstaan, opent ze dit torenkamertje… En vindt de stoffelijke resten van haar twee voorgangsters, de eerdere vrouwen van Blauwbaard… Uiteindelijk wordt ze gered door haar broers.

Intrigerend deze hoofdrol voor een sleutel. Pieter van de Pol maakt een vrouwengewaad, puur van sleutels. Glinsterend en betoverend, bevallig en koninklijk, maar toch een gevangenis in zilver en goud… (meer…)

Expositie 30 januari t/m 7 maart
de eerste van 2010 Klas Vijf ( Eerste klas galerie voor hedendaagse kunst) Velp.

* ‘Een mens die zijn licht en schaduw kan omarmen is vrij’

Dit prachtige werk van Pieter sluit heel mooi bij dit gedachtengoed aan!

Pieter van de Pol (1954) opleiding Arnhemse Hogeschool van de Kunsten was een tijdlang verbonden aan Beeldend Dans-theater Telder en werd tot tweemaal toe genomineerd voor de Nederlandse afficheprijs. Schilderen is voor hem: “Een zoektocht in mijzelf naar wat authentiek is, wat geen compromis aangaat.In mijn werk ben ik vooral ook bezig met tekst als beelddrager, vaak fictief en onleesbaar. De figuratieve figuren gaan over stilte. Tekst staat daar lijnrecht tegen over. Dit spanningsveld intrigeerd mij.”

* In mijn ontmoeting met Pieter, zag ik  licht, zuiverheid,  inspiratie en zachtheid. Met deze natuurlijke manier van Zijn geloof ik dat hij mensen goed kan begeleiden in het contact maken op zielsniveau.